Verslag Veen en heide wandeling

Zondag 18 februari 2018, Veen en Heidewandeling

Het was vandaag heel mooi vriezend weer. Jezelf goed kleden, met muts, handschoenen en sjaal is vooral de eerste uren wel raadzaam. Deze wandeling werd vandaag gehouden te Haaksbergen en georganiseerd door Wandelkring Dio. Heel mooi weer, dus ik kreeg het idee om de langste afstand te wandelen. En dat is de 30 kilometer.

In begin was het koud, maar al doende werd je wel warm door de inspanning. Dit komt door het vriezend weer, waar je goed op kon kleden, door de droge vorst. We liepen via de Irenesingel de N18 over richting Klaashuisstraat. Zo kwamen we in het Buurserzand. Ik kreeg de indruk dat er aardig wat deelname was. Ook op de lange afstand. Zo via diverse natuurstukken en bospaden, welke flink hard geworden waren door de vorst van de laatste tijd. Het ijs op het water was wel flinter dun. Maar ja, je had geen reden om over het ijs te moeten lopen.

Onderweg troffen we in de verte drie reeën die lekker stonden te grazen. Het was er ook nog rustig, dus ze zagen gelukkig nog geen ‘gevaar’. De eerste rust was rond de 9 kilometer bij een schaapskooi, nl. ’t Horstervennehoes. Een paar honderd meter voordat je de rust bereikte, hoorde je al het gemekker van schapen en zeer zeker lammeren. Zelfs hele jonge lammeren, die nog binnen op stal stonden. Je kon ook binnen een kijkje nemen. Ik kreeg de indruk dat er verschillende rassen schapen waren.

Na deze rust, nog een mooi lusje van meer dan elf kilometer gelopen. Ook weer door de veen- en heidegebieden, maar ook een gebied richting Buurse. Omdat er ook nog wandelaars waren die niet deelnamen aan deze tocht, was het iets drukker. Weer hebben we enkele reeën gezien, maar dan in ‘paniek’ rennen ze naar een misschien voor hun idee een veiliger plek. De laatste paar kilometers voor de tweede rust liepen we hetzelfde stuk. Maar dit was wel een mooi stuk. Dus dat scheelt, dat het dan ook niet erg is om deze voor de tweede keer te bewandelen. Dus je kan het al raden, dat de rust weer bij ’t Horstervennehoes was. Even lekker bijkomen met brood en een kop thee, kon je de laatste kleine tien kilometer goed uitlopen. Het begon wat te dooien, dus de route werd iets modderiger. Maar niet zo erg, dat je er in wegzakt.

Dit laatste stuk was wederom heel mooi, via het Haaksbergerveen, de Krakeelsweg richting de Watermolen in Haaksbergen. Daar net voor, mochten we een smal zandweg inwandelen. Via de Scholtenhagenweg en het park Scholtenhagen naar het Dievelaarslaantje liepen we richting een wandelweg richting Haaksbergen naar het Gangelhuuske waar we ook gestart zijn.

We kunnen terugzien op een mooie tocht vandaag.

Rianne Maas.

Bekende weg …… maar altijd schitterend om te lopen:
Of het een goed idee is om een verslag van deze tocht te geven weet ik niet. Heel vaak wandel ik alleen in deze omgeving en dan ook nog op donderdag met de wekelijkse wandeltocht van DIO. Het was in ieder geval stralend weer toen ik om elf uur van start ging. Binnen was de meeste drukte voorbij maar het liep nog wel lekker door met het inschrijven van wandelaars. Zoals verwacht was ik snel buiten het dorp. Over de Es is altijd mooi, wijdse blik. Bij de Kalkovenweg langs de jeneverbesstruiken rechtsaf de Schansweg op. Op de ‘nieuwebrug’ zag ik rechts het (koepeltje) in volle glorie staan. Achter mij liepen wandelaars die zich over van alles verbaasden. Zij genoten ook duidelijk. Wanneer ik de Welmerweg oploop wist ik dat de rust niet ver meer was.

De route had ik niet op papier gevolgd maar nu rechtsaf het schapendrift op naar het ’t Horstervennehoes (nieuwe schaapsschuur). Daar zaten veel wandelaars op een rij buiten in het zonnetje te genieten. Binnen was de chocolademelk dus er op af. Even een praatje met de vrijwilligers, ze hadden weinig tijd want het liep constant door met wandelaars. Het tweede stuk van de route ging via Onlandsweg, Hanebulterweg en de Vensweg, boerenlandschap met uitzicht over de weilanden, mooi met dit weer. De Groeneplasweg vonden sommige wandelaars opeens te lang en ze gingen rusten in de zon op het bankje dat er stond. “Nog even van de zon genieten”, zeiden ze. Langs de oude schaapskooi aan Rosinkweg (mooi-mooi) linksaf dan een stukje Möll’npad en terug naar de finish. Om klokslag 13.00 uur was ik terug. Fijn gewandeld en genoten van de route ondanks dat het allemaal bekend terrein was. Zo zie je maar weer, niet thuis blijven, wandelen. A.M.

Veel complimenten voor de organisatie:

Uit bovenstaande verslagen blijkt wel dat de wandelaars genoten van het fraaie weer. Aan de finish kreeg men weer veel complimenten over de organisatie, de ontvangst, de mooie gevarieerde route en de rustplek. Als rustplaats was op verzoek van het bestuur van de Stichting Schaapskudde Haaksbergen gekozen voor de schaapskooi, ’t Horstervennehoes aan de Schapendrift. Veel wandelaars namen een kijkje in de kooi waar in deze periode veel lammeren geboren zijn en nog worden. Al met al een wandeldag met een gouden randje dankzij de inzet van onze vrijwilligers.

De onderstaande cijfers spreken voor zich en geven een stijging aan ten opzichte van 2017

Deelname overzicht

Afstand
2018
2017
2016
2015
2014
2013
30 km
72
78
110
86
76
16
20 km
110
119
193
133
187
52
15 km
188
122
234
168
214
63
10 km
181
155
268
161
230
77
5 km
42
29
37
15
22
4
Totaal
593
503
842
563
729
212