Verslag st Nicolaas wandeling

Sint Nicolaaswandeling 25 en 26 november 2017
SINTERKLAAS, SINTERKLAAS, WIE KENT HEM NIET……..

Sinterklaas viert zijn verjaardag nu eenmaal 5 december, dan kun je een Sinterklaaswandeling moeilijk in het vroege voorjaar organiseren. Maar eind november is de kans op guur weer natuurlijk wel aanwezig. En je weet dat de deelnemersaantallen daar sterk door worden beïnvloed sinds die duivelse uitvinding: de buienradar-app. Zo’n matige opkomst als dit jaar was er echter niet eerder; er waren nog geen 500 wandelaars geturfd aan het eind van het weekend. Waar zijn de tijden gebleven dat we het dubbele aantal konden begroeten?

Zaterdagmorgen stapte ik om half negen op de fiets, richting onze nieuwe startlocatie. Of het nu kwam door de reeën in de nevel bij paaltje 2,7 aan de N18 of door alle bekenden onderweg weet ik niet, maar ik fietste de afslag straal voorbij. Niet erg, maar wel jammer, want bij aankomst was Sinterklaas de deur al uit. Gelukkig hadden de Pieten (ja, pikzwarte) strooigoed achtergelaten; de start was zoet.
Na een kwartiertje kwam ik twee oude bekenden achterop, Annie en Jo. Samen lachten we om al die mensen die niet wandelden, nog in hun bed lagen te meuren of vanachter de krant naar buiten keken en zouden zeggen: “gôh, ‘t regent nog niet, dat valt mee”. We kennen elkaar zo goed dat we rustig om de paar minuten kunnen zeggen: mooi hè!! zonder dat de één de ander uitlacht, die beaamt slechts: ja, prachtig!! Het was bekend terrein voor ons alle drie, over landgoed Zonnebeek richting de Rutbeek, om de plas heen naar het Usselerveen en na de rust het Buurserzand door.

Het is het gebied dat aanspreekt: open terrein, bosranden, een landgoed, hier en daar paarden, schapen en nog wat koeien, mooie boerderijen en genoeg bomen om de vlakte te onderbreken. Met name het eerste uur toen nevel en zonlicht samenwerkten om de sfeer te bepalen, oh, hoe schoon is toch ons Twentse land in die licht mystieke sfeer. Daarnaast kan Annie prachtig zingen en dit keer bracht ze een liedje dat haar oma vaak zong, een intiem moment. Of de foto’s gelukt zijn weet ik niet, maar in het hoofd is een schitterende film opgeslagen, met muziek.

De rust was bij een boerderij waar men probeerde met een partytent en gasbrander de temperatuur in de schuur wat omhoog te krijgen, dat was onbegonnen werk. Ook hier was Sinterklaas al verdwenen toen we aankwamen en moesten we het doen met een paar kruidnoten. Vlot gingen we verder, want van stilzitten word je koud. Al kletsend heb je niet eens in de gaten hoeveel kilometers je wegstapt en warm je weer op.
Na een half uurtje haalde Sinterklaas ons in. Hij zat in de bezemwagen, terwijl hij toch nog goed ter been is. Waarschijnlijk wilde hij de uitvalster geestelijke steun verlenen, zo is hij wel. Zijn schaterlach leek verdacht veel op die van een kennis.

Daarna het Buurserzand. Moet ik daar echt nog iets over zeggen? Wie van jullie kent het niet? Velen hebben de mooiste jeugdherinneringen aan het Buursermeertje, de beek, de bloeiende heide en de jeneverbessen. Misschien romantischer zelfs, eerste zoen, de eerste pasjes van de kinderen? Het blijft een onovertroffen mooi stukje Tukkerland. Toen we bij de Wakel kwamen maakten we een tussenstop, gewoon om de geweldige wandeling nog even te rekken. Jo trakteerde op koffie met appelgebak en “slordige” slagroom. We hadden volgens Runkeeper al meer dan 1000 calorieën verbrand, dus konden we er nu wel een paar honderd straffeloos naar binnen werken.

Zondag was ik aan de andere kant van de streep. Met drie mannen achter de inschrijftafel. Theo Mentink was één van hen. Hoewel zijn gezondheid te wensen over laat liet hij ons niet in de steek. Zoals gezegd, als er regen voorspeld wordt durven veel mensen niet aan de wandeling te beginnen, dus erg druk kregen we het niet. Gelukkig kwam er nog een bus vol wandelaars uit Gelderland, dat krikte het totaal wat op. De stemming was er niet minder om, het zijn geen zeurpieten die deze weersomstandigheden trotseren. Ook Sinterklaas liet zich niet kennen en was op diverse plaatsen op de route te bewonderen in gezelschap van twee Pieten waarmee de oude heer het wonderwel kon vinden. Hoewel hij ook graag de warmte van de kantine van camping Twente zocht, de verleiding van het bokbier weerstand biedend. Met name met de dames die onder leiding van Ria de tombola bestierden kon Sint het goed vinden. Of hij nu zo in de prijzen geïnteresseerd was of meer belangstelling had voor het hoofddeksel van Ria dat binnenkort elders in het land te bewonderen valt, is me niet duidelijk geworden. Hoeft ook niet, Sinterklaas heeft zijn eigen beweegredenen. Misschien was het wel vanwege de gouden schoenveters. die de wandelaars en vrijwilligers uitgereikt kregen door de dame die de groep van Gouden Kruisdragers vertegenwoordigde. Diverse GKD-dragers liepen (weer) met ons mee, door weer en wind. Ze lopen niet alleen de Nijmeegse Vierdaagse, maar heel veel meer, het wandelen zit hen in het bloed. Dat zit het bij ons allemaal toch in meer of mindere mate? Laten we één ding afspreken: 50% kans op regen betekent niet dat je beter thuis kunt blijven, het betekent: ook al heb je waarschijnlijk prachtig weer, neem een parapluutje mee voor alle zekerheid.

Anne van Adrichem

Deelname overzicht

Afstand
2017
2016
2015
2014
2013
2012
30 km
51
81
70
131
114
109
20 km
148
143
149
236
226
211
15 km
103
148
198
235
217
218
10 km
101
165
200
233
285
148
5 km
20
32
65
87
76
111
Totaal
423
569
682
922
918
797

Hartelijk dank:
Een ons niet bij naam bekende wandelaarster stuurde ons na haar deelname aan de Sint Nicolaaswandeling op 26 november een pakketje met een doosje MERCI chocola met een kaartje met de volgende tekst:

“Een doosje chocola om jullie te bedanken voor gisteren.
Tijdens de wandeltocht bleef het maar regenen.
Mijn dochter (in de draagzak) kreeg het erg koud.
Wat was het fijn dat jullie ons vanaf de rust terug wilden brengen naar het startpunt”.

Bedankt en hartelijk groet ??.

Hartelijk dank Tombola:
Het bestuur en de leden van Wandelkring DIO bedanken vanaf deze plaats alle Haaksbergse ondernemers die er ook dit jaar weer voor zorgden dat de prijzentafel voor de tombola weer goed gevuld was. Dankzij hen kan de penningmeester weer € 545,00 bijschrijven op onze verenigingsrekening. Nogmaals bedankt en wij hopen dat wij in 2018 weer op uw gewaardeerde steun mogen rekenen.

Ook natuurlijk een woord van dank aan de dames die er voor zorgden dat er prijzen werden opgehaald. Een gesjouw langs de ondernemers, dan de prijzen nummeren en de 1000 lootjes vouwen. Op de wandeldagen moeten natuurlijk de lootjes aan de man/vrouw worden gebracht.
Onze dank mede hiervoor en we weten dat de meeste dames dit volgend jaar weer gaan doen.

Ria Timmer heeft aangegeven te stoppen met het coördineren van deze actie. Vele jaren heeft ze dit met veel plezier gedaan. Maar ze heeft een leeftijd bereikt dat ze het wat rustiger aan moet doen. Ria bedankt voor je jarenlange inzet voor deze actie.

Ria Timmer wil vanaf deze plaats een woord van dank uitspreken naar de dames waarmee ze in een lange periode deze actie met veel plezier heeft opgezet. Dames bedankt hiervoor en succes in 2018.