Verslag busreis Elburg

Zaterdag 26 september 2015 gingen we met een grote (dubbeldekker) bus naar de Hanzestad Elburg. De 88 wandelaars die de bus bevolkten waren allen op tijd aanwezig en na ruim een uurtje kwamen we aan. Dit dankzij de chauffeur en Gert Nieterau onze reisleider. Het was even zoeken naar een parkeerplaatsje aan de rand van het stadje. De start van deze wandeling was in de kloostertuin van het Sint Agnietenklooster. Dit gebouw behoort tot de meest waardevolle gebouwen en dateert uit de 15e eeuw. Het klooster werd bewoond door kloosterzusters. Na de reformatie had het gebouw en de tuin diverse functies. Nu worden er beelden geëxposeerd, er wordt muziek gemaakt, er vinden trouwerijen en recepties plaats of het dient zoals nu als startplaats van de zesde editie van dr. H.J. Olthuis wandeltocht. In totaal namen 431 wandelaars deel aan dit evenement.

In de tuin stond een tent waar ingeschreven kon worden. Dit werd door Hennie Klootwijk verzorgd. Iedereen kreeg een routeboekje met uiteraard de routes hierin en veel bijzonderheden over de vele monumenten die Elburg heeft. Het was een lange rij voor de bar en de toiletten. Het wachten werd beloond want de koffie onder de geweldige gewelven van het klooster smaakte goed evenals de lekkere traktatie hierbij. Na deze rituelen ging iedereen op stap om haar of zijn gekozen afstand te gaan wandelen. Ondergetekende ging samen met Jo, Mariëtte en Henriëtte de 16 km route wandelen.

Over de vroegere geschiedenis is maar weinig bekend. Zeker is dat deze kustregio rond 1200 werd ontgonnen en dat de graaf van Gelre hier een burcht liet bouwen. Deze trok mensen, bedrijvigheid en handel aan waardoor een nederzetting ontstond waaraan in 1233 door graf Otto stadsrechten werden verleend. De stad kreeg de naam “stat van der Elborch” om de stad tegen plunderingen en het oprukkende water te beschermen besloot de hertog van Gelre dat de stad moest worden verplaatst. Dit was een gigantische karwei en gebeurde tussen 1392 en 1396. In die tijd kreeg Elburg haar rechthoekige vorm met daar omheen een muur.

Elburg is gelegen in de provincie Gelderland aan het Veluwemeer en het Drontermeer. De gemeente werd op 1 januari 1974 vergroot door de annexatie van de gemeente Doornspijk. Op 31 maart 2015 had de gemeente 22.904 inwoners op een oppervlakte van 65,95 vierkante kilometer. Elburg is de hoofdplaats, andere kernen zijn “t Harde, Doornspijk en Hoge Enk en de voormalige buurtschap Oostendorp, dat inmiddels aan Elburg is vastgegroeid.

Het eerste gedeelte van de route ging door het oude stadsgedeelte van Elburg. Prachtige smalle steegjes, oude visserhuisjes waarvoor nog de prachtige bloemen bloeiden. Wij kwamen langs een van de oudste gebouwen, het Gruithuis. Het diende aanvankelijk als opslagplaats voor o.a. gruit, een kruidenmengsel dat gebruikt werd voor het brouwen van bier. Nu is het een onderkomen voor de oudheidkundige vereniging ‘Arent thoe Boecop”. Dan de Vischpoort onderdoor met zicht op de haven van Elburg.

Wij verlaten het stadje via de Goorpoortkazematten één van de vier stadspoort van Elburg. Voorbij de poort lag een ophaalbrug. Welke later vervangen is door een stenen brug. Het Bagijnendijkje is het meest westelijke deel van het oude stadje en heeft van oudsher een langgerekte lintbebouwing. Hier werd in de elfde eeuw een van de eerste parochiekerken in Elburg gebouwd. Vlak bij dit kerkje woonden de bagijnen (vrome vrouwen). Aan deze vrouwen dankt het dijkje zijn naam. Wandelend door een wijk en een van de kernen van Elburg komen we in het buitengebied.

De route is erg afwisselend nu, in de bossen zijn fraaie herfstkleuren, maar ook het weidse uitzicht over de velden is prachtig. Wij komen door de landgoederen ‘Old Putten en “Schouwenburg. In beide landgoederen fraaie boerderijen en een landhuis. Ongemerkt komen we bij de rust, die bij een biologische tuin/boerderij en winkel wordt gehouden. Het is heerlijk weer om buiten te zitten wij zoeken een plekje in de kruidentuin. De koffie met een plakje bamboecake is heerlijk. Aan de overzijde van deze rustpost zijn de tuinen van Dr. Vogel. Sommigen maken hier ook nog een rondwandeling, wij vervolgen de uitgezette route.

Ook dit tweede deel van de route is afwisselend, mooie fietspaden door het boerenlandschap, een dorpje waar weer een rustplaats is. Dan gaan we het Tempelpad een lang betonnen fietspad op dat door het boerenland loopt. Prachtige vergezichten, mooie luchten met wolkenpartijen, maar ook wel veel afwisseling. Soms even een B-weggetje dan weer een pad door de landerijen. Ongemerkt komen wij weer in de buurt van Elburg.

Hier komt nu nog een pittig stukje het ‘Pad door de Winckel en pad de ‘Zeuven Vonders’. De wandelpaden lopen echt door het veld en weilanden, een nat en sompig pad met zeven witte burgertjes. Het pad werd in de loop der eeuwen gebruikt door de mensen die in de omgeving van de stad woonden en op een snelle manier, zonder veel omwegen, op zondag de kerk wilden bereiken. Het is het oudst bekende kerkenpad van Elburg en dateert van vóór 1563.

Aan het eind van het pad een prachtige waterpartij en over de stenen brug komen we het oude stadje Elburg weer binnen. Het was druk in het centrum, op deze dag kwam het eerste Bockbier in de haven aan. Wij konden net als alle wandelaars op een van de vele terrassen genieten van het eerste bockbier. Na enig zoeken vonden wij een heerlijk plekje in de zon. Hier zaten al meer DIO-leden. We hadden de Hellebaardiers “Old Elborgh”, de Stadskapel Concordia en de authentiek koetstocht die werd georganiseerd door de Werfhorstruiters al gezien aan het eind van de route.

Deze groep had in de haven de vaten bockbier opgehaald. Zij trokken van café naar café om het eerste vaatje bockbier af te leveren. Een kleurrijk schouwspel dat door velen werd gevolgd. Op de terrassen kregen wij een gratis bockbiertje en hapje aangeboden. Heerlijk maar op één been kun je niet lopen dus genoten we uiteraard van enkele heerlijke bokjes van de tap. Met een broodje paling sloten wij de wandeling af en moesten langzaam weer naar de bus.

Nog even langs de start/finishplaats om de organisatie te bedanken voor de prachtige route en goede verzorging. Alles was goed geregeld door UNG evenementen organisatie Elburg. Toen wij bij de bus kwamen was iedereen er….. althans dat dachten we, een drietal dames ontbrak. Zij konden de parkeerplaats niet terug vinden. Buiten adem kwamen ze enkele minuten te laat bij de bus, waarna de terugreis begon.

Deze verliep voorspoedig op de afgesproken tijd kwamen we aan bij Restaurant Hagmolen in Bentelo. Een zestal leden stond hier te wachten, die om allerlei redenen die dag niet meekonden maar toch ook van het heerlijke buffet wilden genieten. En heerlijk was het weer, goed en gevarieerd met als slot het toetjesbuffet.

Aan het slot van de busreis bedankte de voorzitter iedereen die zich had ingezet voor het welslagen van deze mooie dag. De deelnemers onderstreepten dit met een applaus. Allen hadden genoten van het fraaie weer, de mooie route en het bockbierfestival in de stad.

HH